De winters van vrogger en van nu

De winters van vrogger en van nu door willem leurink vanaf Tenerife waar we overwinteren.

Ik realiseer me nu ik dit schrijf, dat ik de enigste willem leurink nog ben helaas. Nu over vrogger, we schaatsten op de sloot, op de grachten over de trekvaart met een heel stel s’zondagsmiddags naar Hasselt en de enkele keer dat de ijssel dichtlag over het zwarte water en het ketelmeer terug. Dat is echter zover ik me herinner maar 2x gebeurd. sávonds op de ijsbaan TOG een de singel, waar nu het zwembad is gesitueerd. Het kon daar vergloepens koud zijn, de gure oostenwind kwam zo over de gracht de baan op waaien. Maar het was er altijd vreselijk gezellig. Alleen hadden ze daar muziek van het jaar nul, 78 toerenplaten van ver voor de oorlog, maar mijn vrienden en ik brachten onze jazz platen mee, dutch swing college, benny goodman, louis armstrong, enz. Op een enkele klacht na viel dat nogal in de smaak. Ik heb het nu over de beginjaren 50. De TOG baan ligt nu helemaal decentraal, tegen de zwartendijk aan, wat dat betreft is de VZOD ijsbaan, die vroeger voor de louise de coligny singel lag en nu tussen hanzewijk en hagenbroek is gesitueerd veel gunstiger gelegen, vooral nu ze aan de oostkant van de ijsbaan het appartementencomplex Baanzicht neergepland hebben, je schaatst nu lekker in de luwte. Evenals eenieder toen begonnen met 10de handse friese doorlopers, een paar jaar daarna (na flink zeuren) van die houten noren, nieuwe nogwel. En toen ik een 19 was en mijn eerste geld verdiende, heb ik echte noren gekocht, ik weet nog wat ik er voor betaald heb, 56 (toen nog) harde guldens. Ik werkte toen net in een laboratorium in Utrecht en van mijn eerste loon 60 gulden! hield ik er dus maar 4 over, gelukkig kon ik bij mijn hospita in gedeelten de 20 gulden kostgeld over 3 mnd. betalen, dus helemaal blut was ik niet. De noren, merk Ballingrud, is een goede investering geweest, ik heb er de rest van mijn leven plezier van gehad. Het vorig jaar heb ik ze aan mijn jongste zoon Henk gegeven en die gebruikt ze nu in Rotterdam, die woont aan de Esseburgsingel, dus die heeft het ijs voor de deur liggen. In Utrecht schaatste ik op een tennisbaan waar ze wat water op lieten lopen, daar kon je soms al na 1 nacht stevige vorst al schaatsen. Wat ik me nog goed herinner is dat je soms weken achtereen kon schaatsen, zo lang soms dat velen er geen lol meer in hadden. We gingen als het ijsselmeer aan de kanten dicht lag ook wel naar Elburg, eerst over de sleuties naar het zeebeumpien en dan richting Elburg. Wat Bea schreef over die zolderkamers aan de Noordweg weet ik nog maar al te goed, ik heb daar een keer in de winter met griep gelegen, en het water in het glas naast het bed lag een laagje ijs op. Alles klam en steenkoud niet te krap! In de oorlog is het ijs in de ijssel met de dooi gaan kruien, dat moet je gezien hebben om het te kunnen geloven, de schotsen schuiven tot ware bergen van ijs op elkaar, en sleuren alles op hun weg mee. Er liggen aan de overkant van de ijssel 2 kolken, in beide kolken was een zwembad en het eerste bad (de waterrotten) is toen het ijs over de dijk schoof finaal weggevaagd. Alles was weg, stalen duiktoren, badhokjes echt alles. Het bad is ook nooit meer opgebouwd. Het meer stroomafwaards gelegen zwembad De Steur bleef gespaard, daar speelden we onze waterpolo wedstrijden s’zomers. In de winter trainden we in het sportfonsenbad in zwolle, 1x in de 14 dagen. Na de oorlog heeft is ijssel nog maar een keer of 3 dicht gevroren geweest, een dikke 40 jaar geleden voor het laatst, toen stapelde in de ketel (monding van de ijssel) het ijs zo op, dat de genie met springstof de zaak opgeblazen heeft. Ja dat waren me nog een winters. Maar als je ouder wordt dan is de winter niet meer zo aangenaam, te koud, te lang, te donker en vooral te nat en glad! Vandaar dat we s’winters Nederland een paar maanden ontvluchten en op Tenerife verblijven, een heerlijk oord waar het altijd lente is. Temperaturen van 20 tot 25 graden zijn dan heel wat aangenamer dan om en nabij het vriespunt. Dit schrijfsel is dan ook op 14 Jan ontstaan op het balcon van ons apartement in Playa de las Americas. Dat het scherm van de laptop een beetje ergmoeilijk te lezen is nemen we dan maar op de koop toe, niet alles is perfect in het leven.

7 Reacties

  1. Dat je zin hebt om daar in de sub tropen een winterverhaal te schrijven. Maar mooi om te lezen.
    Die schaatsen van jou herinner ik me nog goed,leuk dat Henk ze nu nog gebruikt.
    Ik heb dit jaar nauwelijks nog iemand gezien op houten schaatsen….. veranderende tijden.
    Verder hoop ik dat er nog meer reacties komen,want het lijkt nu wel of dit blog nog maar bekeken wordt door 3 familieleden,n.l. jij, Gees en ik zei de gek.
    Ik ga mijn hersenspinsels vanaf nu in een lagere versnelling zetten,want ik wil niet alleen maar voor mezelf schrijven.
    prettig verblijf daar, groet
    Bea

  2. Er is inderdaad niet veel te melden hier lijkt het.
    Zet de activiteiten ook maar eens op een zacht pitje.
    Temeer omdat ik hier in Playa de las Americas een krakemikkige internet verbinding heb.
    gr Wim

    ps. inderdaad sub tropen, eeuwig lente hier/

  3. Wanneer is het Zeebeumpien door een harde storm omver gewaaid?

  4. Google is uw beste vriend.
    Toets in zeebeumpien en de antwoorden vliegen je om de oren.

  5. Leuk om te lezen die verhalen van toen.

    Een hartelijke groet uit Kampen

    Cor Riezebos.

  6. Ik plaats wekelijk een column op de website van kampencompleet (www.kampencompleet.nl)
    Bovenstaande artikel is heel leuk om te lezen en te plaatsen. graag uw toestemming ervoor.

    Groet
    Joop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: