Vingerafdrukken

 

An en ik liepen even bij oom Henk en tante Dé (toen nog Derrekien) langs. Tante Dé was ergens in huis bezig met het soppen van de laatste deure. Ze stopte ze er meteen mee, straks zou ze verder gaan.

Toen we aanstalten maakten om op te stappen en zij die laatste deur onderhanden wilde gaan nemen, bleek ze vergeten te zijn bij welke deur ze was gebleven. Wij dus met ons vieren op zoek naar die laatste deure.

Dat was koren op de molen van oom enk was er geen vingerafdruk te vindenHenk. Hij onderzocht, heel omslachtig, met de neuze zowat op de deure, alsof-ie het vuil zou kunnen ruiken, alle deuren. Ze bleken schoon, brandschoon om zo te zeggen. Op geen ervan viel zelfs maar een vingerafdruk te ontdekken.

Tante Dé had het er wel even wat moeite mee, maar draaide bij en kon er toch gaandeweg het onderzoek ook wel de lol van inzien.

WvanG&R

Eén reactie

  1. Grappig verhaal Willem- de oudste-,kan me die reactie van mijn vader precies voorstellen.
    Dat was in de tijd dat mijn moeder nog tijd had voor nutteloze huishoudelijke werkzaamheden .
    Later toen mijn vader voor zichzelf een zaak begon,was er ook genoeg werk aan de winkel (letterlijk en figuurlijk). Ze zal misschien toen nog wel eens terug hebben gedacht aan die gesopte brandschone deuren- op één na-. Daaraan kwam ze toen niet meer toe en wat zou het ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: