Vijf nichies Leurink

16 April 08 in Hoorn (NH)

 

Vijf nichies Leurink op de foto:genomen in de tuin van Bea.

 

 

Mien nichies bin met de trein naor Hoorn ekomn en ze em in de eerste klasse ezeten, vertelden ze.

De hele dag scheen de zon en we hebben zo samen een heerlijke  dag gehad.

Hoorn was vrij onbekend voor hen,maar ze zijn  erg  enthousiast geworden over de stad. Nu is het ook een prachtige oude stad direct gelegen aan het Markermeer (vroeger de Zuiderzee).

’s Middags zijn we de stad in gewandeld, Marrie van ome Dije op mijn fiets erheen. Die bleek al een hele rondtoer gemaakt te hebben,want ze dacht dat wij er wel lopend veel langer over zouden doen. Nou een vergissing dus en wij maar wachten voor de Hema.

Maar goed toen Marrie dus toch aan kwam fietsen konden we gezamenlijk de stad verkennen.

Winkeltjes kijken en Jenny brandde het geld in de zakken. Maar….. ze heeft iets moois aangeschaft.

Toen koffie drinken bij de V en D en daarna door een steeg lopen en voila:

daar is de vroegere Zuiderzee, in Hoorn heet het : het Hoornse Hop.

Een ondiep deel van het Markermeer,maar zo weids en zo direct aan de stad grenzend. Sinds enkele jaren staat er ook een erg imponerende schouwburg  aan de waterkant.

Ja, Hoorn doet ook mee en het is ook culturele centrum van West Friesland.

Het woonzorgcentrum Westerhaven is ook gelegen aan de waterkant en omdat ik daar werk krijg ik doorgang met mijn gevolg.Ik wil  het hen graag laten zien. Uiteindelijk zal het toch ons voorland zijn voor de meesten, om in zo’n Verzorgingscentrum te belanden.

Mien nichies bin laaiend enthousiast, dit is nog niet zo’n straffe om deurin terechte te komn en wat bin ze dur eurdig en vriendelijk! 

 

We goan weer op uus an en lopend over het plein –  de Rode Steen – zien we de schoonheid van een reeks eeuwenoude gebouwen : o.a. de Waag en het West Fries museum.

J.P. Coen houdt de wacht midden op de Rode Steen en meldt zijn onderdanen: ende dispereert niet. Oftewel : wanhoop niet. Mooi om je daaraan vast te kunnen houden in moeilijke tijden.

 

Eind goed al goed, na het eten vertrekken mien nichies: mij bedankend voor de fijne dag. Nu dat is  insgelijks, ik heb er ook van genoten. Lekker Kampers proaten, det mu’k toch ook bijollen.

De volgende dag vernam ik dat de deuren van de trein op Schiphol niet opengingen en de trein na 2 minuten al weer verder reed en Marrie van tante Rule hierdoor  bijna niet meer bijkwam van het lachen. Ze kwamen in Hoofddorp aan en moesten weer retour Schiphol, maar nauwelijks tijd verloren hebbend, kwamen ze  toch op de gewenste tijd n.l. om 23.00u aan in Kampen,mien mooie geboortestad.

 

B.L. van H&D 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: