Badhuus

Iedere zaterdag gingen we in de balie, in de keuken een grote zinken teil met warm water waarin je beurtelings door moeder werd gepoedeld. Wie het laatst aan de beurt was, trof het meeste water maar ik vrees dat dat dan niet al te zuiver meer was. Niet alles van de veurige werd vervangen door vers warm water. In mijn jeugd gold het principe Vieze varkens wörden niet vet.

Ik weet het niet zeker maar ik vermoed dat er veel met grune zepe werd gewerkt. Shampoo kenden we niet en lekker ruikende zeepblokken kan ik me niet herinneren.

Op een gevenment (hoor ik voornaam doende sprekerds altijd zeggen) vonden vader en moeder dat ik ‘te groot was’ veur de balie. Ik moest in het vervolg met vader mee naar het badhuus van Derk van Diek in de Oaldestroate.

Tjee, wat een belevenis, niet alleen die eerste keer maar heel veel keren erna. Een compleet feest. Mannen en jongens van mijn leeftijd en ouder, in een grote wachtruimte, prachtig blinkend wit betegeld en daar voorbij een gang met links en rechts deuren waarachter druk gedoucht werd. En luid werd gezongen. Telkens als ik Herman van Veen hoor met zijn: ‘Hilversum drie bestond nog niet/En ieder zong zijn eigen lied’, beleef ik het badhuus weer.

Die douche, samen met vader, ik eerst en dan, terwijl ik me droogde en aankleedde, hij. Prachtig, indrukwekkend, vrolijk. Wat een belevenis. En één keer zelfs mocht ik, wat een luxe, in een van de badkuipen. Dat was andere koek dan de balie, dat was absoluut ‘het einde’, fantastisch.


Naschrift

Derk van Diek (Dirk van Dijk) was een kameraad van ome Willem. Socialisten in hart en nieren, nee in iedere vezel van hun lijf. Werkloos geraakt door hun werk bij de vakbond en alle twee hun weg vindend, Van Dijk via zijn werk bij het badhuis en ome Willem bij de Coöperatie.

Ze werden, de een in Kampen de ander in Bolsward, namens de Partij van de Arbeid lid van de gemeenteraad en eindigden hun politieke carrière als wethouder en loco burgemeester. Legendarische mannen die zich inzetten voor hun stad en zijn inwoners.

Een basisschool in Kampen draagt de naam van Dirk van Dijk. In Bolsward is geen plein of straat naar ome Willem vernoemd. Ik heb mijn verbazing (uit de toon waarop moet, gezien de reactie van de man, verontwaardiging hebben geklonken) daarover uitgesproken toen An en ik, op doorreis Bolsward aandoend, in het prachtige gemeentehuis belandden en er een (CDA)wethouder spraken.

W van G&R

Eén reactie

  1. Het badhuus, wat een andere wereld was dat. Alles zo fris en dampend schoon. Ik denk dat ik 12 was toen ik er kennis meemaakte,de eerste keer met een vriendinnetje en later alleen erheen .Gezang alom,er was zelfs een leuke onderwijzer(mijnheer Hofman) van mijn school aan het douchen. En van Diek wilde altijd wel helpen als het niet lukte met de temperatuur(zonder enige bijbedoelingen, dat merkte je wel).
    En dan weer op fiets de vrieskou in,zo heerlijk fris heb ik me daarna nooit meer gevoeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: