Brief aan mijn moeder

Bij het zoeken naar oude brieven en foto,s vond ik deze brief die ik voorgelezen heb toen mijn moeder een feest gaf op een schip aan de ijsselkade ik meen voor haar 75 verjaardag.

Hier zit ik dan en schrijf een brief aan mijn moeder. Een moeder die al 44jaar voor me zorgt want al ben ik dan al 25 jaar de deur uit, zorg heeft ze over mij. Niet zo met een frons tussen de ogen maar anders. Ik voel het en het stemt me gelukkig.

Mijn herinneringen gaan heel lang terug en zo weet ik nog veel van de oorlog. Ik zat aan de Bovensingel in het portiek toen ik in de verte een Duitser aan hoorde komen Het geluid van die ijzers onder die laarzen.

Ik werd bang want ze hadden de joodse kinderen waar we altijd me speelden weggehaald. Deze Duitser ging bij me zitten en aaide over mijn krullen en vertelde dat ik niet bang moest zijn en dat hij in Duitsland ook een dochtertje had.

Hij moest huilen. Ik rende daarna naar mijn moeder en ze zei: Er zijn goede en kwade mensen en dus ook goede en kwade Duitsers. Mijn moeder kon altijd op een bijzondere manier dingen zeggen die ik nu ik wat ouder ben geworden in diepzinnige boekjes tegenkom. Ik herinner me ook dat mijn ouders in de oorlog 12 en een half jaar getrouwd waren. Er moest een feest gegeven worden want zo was dat in onze familie.Ook al had je weinig, de feesten werden gevierd. Minder leuk was dat mijn lievelingsdier- mijn geit- ervoor geslacht moest worden.

Onze Jopie werd geslacht en direct daarna was er een razzia in de buurt. Ik moest met de brokstukken de kelder in niets begrijpend van al dat gedoe. Nog erger werd het toen de razzia;s voorbij waren onze Jopie netjes ingemaakt stond op de kelderplanken. Weer zat ik te janken. Het werd feest midden in de oorlog en we aten Jopie gewoon op en ik moest van mijn vader meeeten want hij zei altijd “Ie bin vuus te dunne”.

Hij goot ook altijd het spinazienat achter in mijn keel want deur zat zoveel iezer in. Spierballen heb ik er van gekregen.

Moeder ik herinner me je ook altijd in die ellendige oorlogsjaren op je blote voeten ‘s morgens vroeg de kachel aan maken Je had een prachtige lange vlecht en een mooie witte nachtjapon. Het was altijd ijskoud in dat huis zeker als de kachel uit was gegaan. Je was nooit humeurig. Je zong altijd prachtig Maar het maakte me ook verlegen want als we in de kerk zaten en de mensen keken om wie daar zo oehoede Schaamde ik me rot maar ik wist ook dat zijn moeder zeker niet zo mooi zong als de mijne. Weet je want nog mam, ik meen dat Willem geboren zou worden dat jij moest uitwijken naar het ziekenhuis omdat er bij ons rode hond was. Je werd thuis gebracht door een koets met een zwart paard ervoor. Wij stonden voor het raam en vader zei heel trots ;deur kump onze Konningine en aan die legendarische woorden denk ik nog vaak.

Zelfs nu je 75 jaar bent geworden heb je iets over je dat je verheft tot een koninklijk mens. Zonder poeha. Opmaak had je niet nodig en als wij als dochters het wel eens probeerden om je op te tutten was daar altijd vader met een grote waslap en zei: “oe mo is mooi genog van haar zelf “. Een beetje geemancipeerd wilde je ook wel zijn en dat omstreeks 1950. Als er een nieuw kruideniersboekje voor oom Henk gemaakt moest worden schreef jij daar altijd op Mevrouw Smit Leurink waarop vader dan altijd van mevrouw ,Juffrouw maakte en Leurink doorstreepte. Je probeerde het bij ieder boekje opnieuw en oom Henk vond dat ook wel een leuk spelletje maar hij was altijd solidair met zijn zuster.

Je hebt heel wat afgewerkt maar niet getobt. We mochten iedereen meenemen als het maar niet was tussen half 2 en half 4 want dan sliep je en als je dan opstond dan was er altijd gezellig thee met mijn broertjes en zusjes waar je ook heel wat mee te stellen had maar je zei altijd “Och Here Here” en dat hielp.

Je deed je handen voor je ogen keek een tijdje niet en daarna leek het of alles gewoon weer zijn gang ging. Terwijl ik zo zit te schrijven heb ik het gevoel dat ij wel een boek vol zou kunnen schrijven. Misschien voor mij wel goed maar het zou voor velen oude koek zijn. Je hebt me leren mosselen eten, de Mattheuspassion leren luisteren, leren breien en ook tweede stem leren zingen en dat vond ik geweldig want dan konden we ook samen zingen. Je ging gewoon in een luie stoel liggen en dan mocht ik rood spul op je smeren wat bloed voorstelde en dan gig ik je verbinden want ik wilde verpleegster worden Je vond het ook allemaal goed.

Ook als je net je stoelen in de boenwas had gezet en wij liepen elkaar met de spuitende tuinslang achterna dan kwam je niet verder dan “och Here Here”.

Nu zijn je keinkinderen aan de beurt en je praat met ze over van alles en nog wat en het liefst over wat wij vroeger allemaal uithaalden en stiekem leer je ze dan ook nog bidden. Nou Mam van mij mag je en ik bid dat je nog lang bij ons mag blijven want ik vind je een geweldige vrouw!

Je dochter Margje,


Tekst gemaakt voor Moeders 75 verjaardag.


2 Reacties

  1. achgossie…………..!

  2. Lieve Fem

    Verklaar je nader Wat bedoel je met achgossie ?

    Margje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: