Sinterklaas 1937

Hierbij het verhaal van Jenny Nieuwenstein- Leurink, uit Kampen. Ik heb het voor haar in mijn PC gezet, zo kan het dus ook. Helaas voor haar moet ze dan bij anderen kijken om het resultaat te zien. Maar ze vindt schrijven leuk om te doen en er volgt nog meer, schrijft ze.
hartelijke groet uit Hoorn ,Bea Leurink

Even voorstellen:

Jenny van Gait en Rule


Ik ben zelf niet in het bezit van een computer of laptop, maar volgens Bea van oom Henk en tante Derrekien kon ik toch wel eens een verhaal insturen, zij zorgde  dan voor de rest.


SINTERKLAAS 1937

Jullie zullen denken, kan ze zich dat nog herinneren?

Jazeker, omdat  dat waarschijnlijk komt  door dat prachtige cadeau dat ik toen van de Sinterklaas kreeg. Dat zal mij altijd bij blijven, hier komt die herinnering:

 pop.jpg

 –  ’s Avonds hadden we de schoen gezet en de nodige liedjes daarbij gezongen. De volgende morgen waren we al voor dag en dauw uit ons bed . We hadden zo’n haast om van de trap af te komen, dat we bijna onze  nek zouden breken.
En…… wat zat daar bij de schoorsteen, helemaal voor mij alleen, ….. een prachtige pop! Met een lief porseleinen gezichtje, een schitterend bruin fluwelen pakje aan, ook nog een baret op haar pijpekrullen en ……..ondergoed zo mooi!  Ze had zowaar dezelfde onderbroek aan, waar mijn moeder mee op de foto staat, tijdens het feest van opoe en opa Leurink bij de Leemkoele.
Ik kon mijn ogen bijna niet geloven. Ook stond er nog een doos met extra kleertjes naast waarin onder andere een fraai matrozenpakje.
Maar… tot mijn grote schrik zag ik  dat de pink aan haar linkerhandje ontbrak. “Hoe kan det nou mama? “   Mijn moeder zei dat het was gekomen omdat Zwarte Piet de cadeautjes altijd door de schoorsteen gooit, dan zit een ongeluk in een klein hoekje. Natuurlijk geloofde ik dat. Tegenwoordig hoef je daar niet meer mee aan te komen.

31 Augustus 1938  – de verjaardag van Koningin Wilhelmina – .
Mijn vader, opa Leurink en oom Steven moesten ’s morgens om 7.00 uur met het Stedelijk  DE REVEILLE lopen door Brunnepe. Oom Marinus was ook meegekomen, ze zouden met hun allen een boterham blijven mee eten.
Van opa kregen we nog een lekkere reep chocolade ( koetjes).
Mijn jongste zusje Marrie  kon nog maar net een beetje staan.
Plotseling pakt oom Marinus mijn pop en drukt kleine Marrie  mijn geliefde pop in haar kleine armpjes.
Zusje  Marrie kan haar evenwicht niet houden , valt om ……..en het hoofdje van mijn lievelingspop in honderd stukken over de grond. Marrie kwam met de schrik vrij, maar mijn pop was helemaal kapot. Een groot drama voor mij ,veel tranen met lange tuiten gehuild.
Hoe het verder is gegaan weet ik niet meer.

Jaren later vertelde mijn moeder dat tante Nellie bij een deftige familie aan de
la Sablonierekade  diende. De mevrouw ruimde het speelgoed op van haar inmiddels grote kinderen op en tante Nellie wist wel een gezin waar het goed van pas kwam.

Het ontbreken van de pink aan de linkerhand werd mij toen pas duidelijk.
Mijn mooie pop was geweest :  Tweedehands speelgoed .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: