Het huis aan de Molenstraat

Het boek “Gezichten in de straten van Kampen met een historische beschrijving” (Van den Hoven, H.W. e.a.; 1986, ISBN: 90 6471 129 1) is, waarschijnlijk om kosten te besparen, in zwart-wit gedrukt. Goddank, want de oudere bezoekers van deze site weten dat alles in de jaren vijftig er zo uit zag. In 1960 verliet ik Kampen. Vanaf 1989 organiseer ik met mijn schoolvriend Reinier Rozeboom een vijfjaarlijkse reünie voor onze eindexamenlichting. We zijn beiden voorzitter, vormen tezamen het Hoofdbestuur en het Dagelijks Bestuur en bekleden ook de andere functies. Al jaren proberen we het predicaat Koninklijke voor onze Vereeniging te verwerven, tot nu toe vreemd genoeg zonder resultaat. De reünie vindt uiteraard plaats in Kampen. Tussen 1960 en 1989 kwam ik een paar keer per jaar voor familiebezoek terug en dan was een blik uit de blauwe engel (de dieseltrein) over de IJssel op het front van de stad genoeg om me helemaal gelukkig te maken (eigenlijk begon dat al als de sneltrein onder Zwolle de rivier overstak).

Terzake, vanaf 1989 ben ik begonnen materiaal, voornamelijk boeken, over Kampen te verzamelen. Van de fotoboeken zijn die in zwart-wit het mooist. Het kostbaarste uit de collectie is het Gemeentekwartetspel, een donatie van m’n schoonzus Minie die niet in gaten had wat ze weggaf. Nogmaals terzake. In het genoemde boek, waarvan het titelblad ineens “Kamper straatnamen”vermeldt, staat een afbeelding van de Molenstraat zoals die er in 1938 bijlag. Er staat verder dat de Molenstraat in 1877-1878 werd gebouwd nog voor de huizen aan De La Sablonièrekade verrezen. Reeds in 1878 klaagde de Raad dat de bewoners het plantsoen tot achtertuintjes en achter

uitgangen hadden gemaakt. Kennelijk had men de halfwilde bewoners nog niet helemaal onder controle.

huis-ad-molenstraat.jpg

Gezien het onschatbare wetenschappelijke belang van het omvangrijke archief te Harmelen (de dokumenten nemen 1, schrijve één, strekkende meter in beslag) is dit voor publiek dag en nacht toegankelijk, mits men zich als een Leurink of als een verwant van een Leurink kan legitimeren. Kamera-beveiling waakt over uw en ons eigendom.

Wim Smit (Anna en Louw)
PS. Officieel heette m’n vader Laurens, maar hij schreef Louw onder z’n brieven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: