Muuilijk woord

Opoe en opa, ome Steven, ome Marinus en ikke hadden de moaltied achter de rugge. Opoe had, met gekromde wiesvinger, haar börd lekker uut’elikt. Dus tied um ‘nog een stukkien te lezen’.

Ome Marinus had de hele moaltied lang zien uterste best ’edoan um mien aan het lachen te kriegen. Hoe ik het veur menare krege, weet ik niet, maar ik kon mien dreuge hoalen. Tot opa, met stemverheffing en op gedragen toon, begon te lezen. Het was iets uut het Oalde Testament, denk ik, maar wat, ik heb noa meer dan zeventig jaor gien flauw idee.

Plotseling stopten opa. Hij aarzelden, bleef nog even stille en ging toen varder met “muuilijk woord”. En det en het trekkebekken van ome Marinus was genog. Ik scheut in de lach, kreeg een tik um de oren onder de bijvoeging “Rotjongen”.

Opoe sprak daorop vermanend “Foj toch, Willem”, waorop opa onverdreuten deurging met zien ‘stukkien’. Ik denke det ome Marinus, want opoe mut hem beslist bezig hebben ‘ezien, ik denke det ome Marinus veur het incident nog wel een hartig woordtien van zien moeder zal hebben ‘ekregen.

Willem

5 Reacties

  1. Wat is het toch grappig dat ik, als geboren Amersfoorter, in het dagelijks leven niet in aanraking kom met het AKB, het verhaal vloeiend lees. Natuurlijk heb ik het Kampers meegkregen en het is leuk te merken dat het blijft.

    Mooi verhaal Willem!

    Groeten,

    Steven

  2. Wat in de moderne tijd toch mogelijk is of te wel:
    foi, foi,oe kriegen ze ut toch allemoal veur mekare tegenswoordig!
    Op deze zondagochtend word ik gebeld door nicht Jennie van ome Gait en tante Rule met de mededeling dat er een web site is opgezet door Steven Leurink, de kleinzoon van wijlen onze lieve Oom steven.
    De tam-tam van de Leurink’s nu zelfs world wide.
    Op het einde van het gesprek kan ik Jennie al zeggen dat Hans de site inmiddels al heeft gevonden op de laptop die op de keukentafel staat.
    Misschien toch nog een aanloop, voor de oudere – of de ietwat behoudender Leurinken , zich toch nog eens zo’n muuiluk geval aan te schaffen.
    Want trots op de familie zijn we best wel, laten we nou maar eerlijk zijn.
    Mooi initiatief zo aan het eind 2007 .
    Laat 2008 een verrassend goed Leurinkjaar worden.
    groeten uit Noord Holland / Hoorn van

    Bea Leurink (van ome Henk en tante Dé uut de winkel)

  3. Zo’n verhaal als muuilijk woord……..daar lust ik wel pap van!
    Mijn vader vertelde vaak het verhaal dat hij vroeger met twee broers [wie dat waren weet ik niet meer], in een tweepersoonsbed sliep. Pa sliep dan in het midden en om daar te mogen liggen moest hij op het achterschot van dat bed gaan staan, zijn broers lagen er al in. Hij moest daar gaan staan, stijf rechtop, armen langs zijn lijf en zich dan als een plank in bed laten vallen. Mijn vader zei er altijd bij dat hij als de dood was, dat hij met zijn hoofd op het houten voorschot van het bed zou vallen. Pa deed dit kunstje trouw, anders mocht hij niet in bed gaan slapen………….! Als pa dit vertelde moest hij er altijd weer geweldig om lachen en zei dan ook dat er veel van dit soort “rotgeintjes” uitgehaald werden vroeger.
    En hoe zat dat ook al weer met dat verhaal van ome Dije, die droomde vaak ’s nachts dat hij aan het vechten was en hij haalde een keer flink uit en trof zijn vrouw Marre vol op het hoofd, dit verhaal werd vaak op verjaardagen verteld, onder hilarisch gelach van de liefhebbende familie….toch?

    fem leurink

  4. hoi familie
    Wat een enorm goed idee om dit te beginnen.Ik ben van plan om er ook aan mee te doen.Ik heb de familie in Leeuwarden ook op de hoogte gebracht. Jullie hebben Nieuw- Zeeland gebeld las ik Ja, mijn ouders zijn destijds naar Friesland verhuisd Willie en Henk zijn in Kampen geboren . Marrie en ik in Friesland.daardoor hebben Marrie en ik veel gemist van het familie gebeuren in Kampen Dit werd grotendeels goed gemaakt tijdens de nichtjesdagen. In het begin voelde ik me een vreemde eend in de bijt, maar dat was gauw over. Tijdens de begrafenis van oom Steven zag ik veel neven en nichten eindelijk {weer}eensIk merkte op dat Dick van oom Gait precies op de zoon van broer Willie lijkt en ik zeg steeds tegen Marrie van oom Derk dat ze op Willie z,n dochter lijkt Zo zie je maar weer we wonen verder weg maar bloed kruipt waar het niet gaan kan Mensen ik hoop jullie nog vaak op de mail te ontmoeten groetjes Gees

  5. Mooi zo, er komen steeds meer reacties uit alle hoeken van Nederland. Hartstikke leuk!!

    Zelf heb ik zojuist een verhaaltje gezonden aan de beheerder van dit Web log, Steven leurink.
    Met foto’s, het was een heel gepuzzel, al met al om ze te scannen en te mailen. Hans zegt dat we een rot scanner hebben, of dat zo is? Of onze eigen nog onbekendheid? Ach, al doende leert men.
    Later kwam ik er ook pas achter hoe ik wel tekst onder de foto’s kon zetten.

    Het verhaal van Fem over haar vader die als een plank in bed moest vallen ken ik ook. in ieder geval was het mijn vader Henk die aan die eis meedeed.
    Volgens oom Steven ging Henk altijd met een ingewikkelde duik het bed in. Hij werd niet voor niets “de slappe ” genoemd, want hij was bij THOR een van de besten in turnen.
    Het schijnt ook dat hij Steven eens de stuipen op het lijf heeft gejaagd,door als “dood”in bed te blijven liggen nadat hij een bloemkool ( of zoiets) tegen zijn hoofd had gekregen. Dat is wat oom Steven mij dan weer verteld heeft.
    Die jongere broertjes hebben heel wat moeten doorstaan daar op die zolder.
    Maar ze dachten er altijd met plezier aan terug en dat is mooi natuurlijk.
    allen hartelijk gegroet vanuit Hoorn,
    Bea Leurink

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: