Terug naar het verleden…

9 december 2007,

Hoi familie,

Met enige weemoed denkt eenieder terug aan vervlogen tijden, die weemoed en ook de fijne herinneringen die daar weer aan vastzitten, brengen ons weer terug naar het verleden, naar de [sterke] verhalen die er in de familie verteld werden en avonturen die waren beleefd.

Mijn eerste gedachte bij het opzetten van een familie-weblog was dat dit een hele goede manier is om die verhalen te bewaren, voor onszelf, maar ook voor hen die na ons komen.

Ook is het een snelle manier om als familie met elkaar te kunnen communiceren, het leven zelf brengt immers nieuwe verhalen voort!

Wim, dit was een verpletterend goed idee van je, merci! En Steven, bedankt voor het uitwerken en de uitleg, fijn!

Het eerste verhaal zal niet van mijn kant komen, mijn hersens staan hiervoor nog op de verkeerde stand, die van gemis en verdriet, maar ik kijk erg uit naar de verhalen die komen gaan.

Lieve familie, tot dan!

Groetjes,

Fem.

14 Reacties

  1. Steven is, denk ik te weten, de kleinzoon van mijn Ome Steven.
    Steven jr. (maak ik ervan) bedankt dat je zo snel een weblog in elkaar heb weten te zetten.
    Ik hoop dat het idee van jouw moeder en tante Dien, haar nicht mijn zus, ingang mag vinden bij alle neven en nichten, de kleinkinderen van De Meulestroate, zeg ik er altijd bij.

  2. Hallo Willem,
    Inderdaad, Ik (Steven) ben de kleinzoon van uw ome Steven.

    Ik heb het graag gedaan!

    Nu wachten op de verhalen die komen gaan!

    Vriendelijke groeten,

    Steven (jr.)

  3. Steven,
    Die komen eraan, daar kun je d op zetten
    Willem de Oudste

  4. Steven .

    Heel goed van je deze manier , om fijn contact met elkaar te kunnen hebben .
    Je opa {onze oom Steven }waar we allemaal veel van hebben gehouden , zou dit prachtig vinden .
    Ik zal ook adressen doorgeven en dan iedere dag weer kijken ,wat de familie al zo bezig houdt .
    Groetjes ! Dina van Gait en Rule !

  5. Hallo Steven en Fem,

    Wat ontzettend leuk, een eigen familie weblog. Al heet ik dan wel geen Leurink, ik voel me er wel één ! (ik ben er één van Dina (en Cees), van Gait en Rule). Ook ik kijk uit naar alle verhalen. en wellicht familie foto’s. Een aantal ken ik natuurlijk al, maar ook vind ik het heel leuk om ze weer door te kunnen geven aan mijn eigen kinderen, Jelle (13) en Pieter (10).

    Groeten, Roline Kranenborg-de Bondt

  6. Hallo Allemaal .
    Door een tip van mijn broer Wim , kan ik ineens een stuk verder met het bekijken van onze weblog .
    De dingen die ik moest doen , een mail maken en wegsturen meestal voor Cees { voor de bijen wereld}
    gaat helemaal goed maar als het andere ben ik een leek en dan een tip en je komt een eind verder .
    Leuk !

    Groeten aan allemaal !
    Dina !

  7. Het valt me eerlijk gezegd een beetje tegen. Er is weinig of geen reactie van neven en nichten. Kom op, meiden en jongens, doer d’r eeens wat an.
    Willem de oudste

  8. Mijn te dikke vingers en mijn ongeduld zijn oorzaak van tikfouten in het bericht van daarnet. ‘Doer’ is natturlijk ‘doet’ en ‘eens’ is een e-tje te lang.
    Willem

  9. ” Woar bin ie d’r dan eentien van?”

    Met belangstelling heb ik alles gelezen,maar ik zou graag willen weten, wie wie is.
    Ik lees namen als Willem, Willem de oudste, Wim, Jan-Willem.
    “Woar koom ie vandoande?”

    Wat herkenbaarheid zou wel duidelijkheid geven, zoals ook met alle Marries.
    Willem de Onbekende, de reacties vallen je wat tegen.

    Geef het de tijd, veel mensen hebben geen PC of hebben moeite om er mee om te gaan. Angst om dingen op te schrijven etc. etc.
    Ik heb wel wat in mijn hoofd over mijn vader Henk en opa Leurink en kom daar nog wel mee.
    Zelf heb ik schrijven altijd leuk gevonden en nu een bietien kampers dur deur eene is helemaal leuk.
    Groet allemaal van Berendje ( mijn echte geboortenaam, vroeger bijna een vloek voor mij, nu vind ik het geweldig!),

    Bea Leurink. Hoorn NH

  10. Waarom met Béa als je Berendje nu geweldig vindt.
    In het ABK: Ik ken oe nog altied als Béa en a’j het niet arg vinden, hoal ik det zo.
    Geinig um oe noa al die jaoren in de Leurinksblog weer tegen te komen.
    Ik, even op de börst kloppen, beginne mien ideegien meer en meer te waarderen.
    Tot wederhören,
    Wim van Gait en Rule

  11. Dag Wim, van ome Gait en tante Rule. Dit bericht is even voor jou persoonlijk.
    Eigenlijk ken ik jou nog als: Wim van Annie, zo werd je genoemd thuis op Zuid. Maar het is inderdaad een goed idee van jou.
    Hoewel het idee is wel erg afhankelijk van het enthousiasme van de familie. Ikzelf, Bea is ook een prima naam hoor zo ken ik mezelf tenminste, doe mijn best. Heb eindelijk eens alle foto’s gearchiveerd, in een oude-Leurink map, een oude Selles-map en de latere jaargangen die niet in een album zaten. Alles netties voor mekare dus.
    Laten we hopen dat er nog velen jouw voorbeeld volgen.
    Groeten aan Annie van Wim,
    Bea
    Je verhaaltjes zijn leuk,die van jonge Gerrit van Dijk is aandoenlijk.

  12. Allemaal herinneringen komen boven
    Door het lezen over jullie vroegere levensjaren ben ik gaan nadenken over mijn eigen jeugd.ik ben van 1938 en toen de joden bij ons onderdoken zal ik een jaar of 5 geweest zijn Je zag die mensen levensgroot voor je maar je moest””liegen””dat ze er waren Ik begon dus al vroeg met een leugen om bestwil Hun joodse namen werden Nederlandse namen en we noemden ze opa, Piet en Annie en Nellie Mijn beide broers waren van 1925 en van1929 ,dan kwam Marrie 1935
    Toen ik later aan mijn”grote “broer”vroeg hoe was ik eigenlijk in die periode? zei hij na lang nadenken, verrek, was jij er toen ook al?ik zie je nergens in mijn gedachten.(Grote broers hebben in de oorlog wel andere dingen aan hun hoofd) toch?

    Vrijwel direct na de oorlog ging Willie naar Indie Toen hij terug kwam was ik 12 jaarHij kwam met vrouw, twee kinderen en een schoonzus die bij hun inwoondeToevallig kwam op die dag koningin Juliana in Bolsward op bezoek en stonden er in de straat dranghekken Onze winkel was versierd en er stond welkom thuis Willie dacht echt dat al die mensen er voor hem stonden (Zou Juul gedacht hebben dat het voor haar was?)
    Ondertussen liep paps zenuwachtig heen en weer in jacket met hoge hoed vanwege diezelfde Juul en wilde zielsgraag naar z,n zoon met aanhang ,wat dacht je

    Onze Henk vond Nederland na de oorlog 3 x niks en behoorlijk saai na al z,n avonturen Hij wilde emigreren Hij had eerst verkering met Roelie Zij wilde niet emigreren Toen is Henk eerst gaan varen De verkering ging uit en later kreeg hij een relatie met Hennie Zij wilde wel emigreren Ik zie ze samen nog Engelse woorden oefenen Hen zou het haar leren en iedere keer als ze th moest uitspreken moest ze de tong op haar tanden doen en dan moest ze heel erg lachen

    Ik zat in die periode nog op de mulo en had een etter van een leraar die me veel strafwerk heeft laten schrijven Die keer moest ik strafwerk inleveren om mijn rapport te krijgen Ik kwam jankend thuis Henny en Henk waren zp sportief om het schrijfwerk voor me te doen s,Middags kreeg ik mijn rapport

    Nu zat ik vanavond zo over dit alles na te denken en toen kon ik het met geen mogelijkheid rond krijgen hoe iedreen bij ons toch aan een slaapplek kwam We hadden een groot huis,maar er waren maar 2 slaapkamers De joden moesten geloof ik in hun schuilkelder slapen, maar waar sleip Willie met z,n aanhang? Ik kan het niemand meer vragen Selma(Nellie)ons jongste jodinnetje woont in Amerika Ik ben er o a met Marrie geweest Selma was stapelgek met Marrie want volgens haar leek ze precies op moeke in de oorlogstijd en die was zo lief voor haar geweest En dieärme”Marrie werd ontzettend verwend want ze was in de oorlog zo gepest door die ouwe rot jood Och meisje heb jij maar 1 paar schoenen? en niet meer kleren? en niet eens een gouden ketting? Nou die krijg je dan van mij Marrie vond het allemaal prima Toen ze op Schiphol uit het vliegtuig stapte herkende haar zoon haar eerst niet eens Ze had een vlot trainingspak aan en een grote pet Het was leuk allemaal
    Als ik Selma nu nog eens opbel weet ze niet eens meer wie ik ben en zegt ze ik snap niet waarom ik een nurse in huis moet hebben
    Dit is een langer verhaal geworden dan ik dacht,maar dat heb je als je herinneringen ophaalt Tot mails Geesje

  13. Sjonge Geesje,

    Wat een verhaal, weet ik eindelijk wie Piet is! Soms kom ik op kaarten gericht aan de Molenstr. 27 de naam Piet tegen, hoef ik dus niet meer over te ‘prakkezeren”
    groetjes,
    fem.

  14. lieve Geesje

    Ik kan me zo indenken hoe onveilig je je in die kinderjaren gevoelt moet hebben Ik ben ook van Jan. 1938 en was wel klein maar ook heel gevoelig voorzekerheden en veiligheid We zijn grote meiden geworden maar oorlog is vreselijk en niet voor kinderen al worden ze er altijd weer in betrokken
    Dit moest ik even kwijt Ik wens jullie goede pasen
    Margje van tante Anne en ome Lauw Liefs

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: